Τι πρέπει να διαθέτει to blog μίας μαμάς, που έχει και – σημειώστε παρακαλώ – πολύ περιορισμένο χρόνο έως καθόλου – για να γίνει ευπρόσωπο; Να είναι trendy, να είναι θελκτικό στους επισκέπτες;
“Πρωτοτυπία”, μου είπε ο σύζυγος… “Τα περισσότερα blog γονέων και δη μαμάδων είναι γεμάτα από αναδημοσιεύσεις άρθρων, λίστα με άλλες συνδέσεις, αναμασημένα θέματα κτλ.”
“Πρωτοτυπία, ε;” σκέφτηκα… Φοβερή πρωτοτυπία να έχεις 3 παιδιά… και να δουλεύεις… Κάτι σαν τη Μαίρη Παναγιωταρά δηλ. Και μένα Μαίρη με λένε άλλωστε από μία… διαβολική σύμπτωση.
“Από την άλλη”, συνέχισε ο σύζυγος, ” μπορείς ακριβώς να μιλήσεις γι’ αυτά που δε λένε ποτέ οι γυναίκες και δη οι μάνες αλλά που είναι συνυφασμένα με την καθημερινότητά τους, που είναι η ρουτίνα που τις βγάζει έξω από τα ρούχα τους, που δε μιλάνε γι αυτή γιατί ακριβώς δεν αντέχουν ούτε καν να τη σκεφτούν…”
“Τρελλή επιτυχία”, του λέω, “θα είχε ένα τέτοιο blog. Ούτε να σκεφτούν δε θα ήθελαν οι μάνες στις οποίες απευθύνομαι αυτήν την ρουτινιάρικη καθημερινότητα, πόσο μάλλον να είναι τόσο μαζώχες που να ψάξουν και συγκεκριμένο blog για να τη διαβάζουν…”
Ξέρεις κάτι; Τελικά αποφάσισα… Θα γράψω όχι για να με διαβάσουν… Θα γράψω για να νιώσω καλά εγώ… αν έχω ανάγκη να μοιραστώ κάτι, θα το κάνω… αν έχω ανάγκη να αναπαραγάγω κάτι, επίσης θα το κάνω… αν μ’ αρέσει ένα μπλογκ και θέλω να το αναφέρω ή να αναμασήσω την ίδια είδηση, θα το κάνω… δε θέλω περιορισμούς…
Δεν έχω πείρα αλλά γράφω γρήγορα ( και θέλω να πιστεύω καλά ). Για κάποιον περίεργο λόγο γράφω γρηγοτότερα απ’ ό,τι σκέφτομαι… Και δε γυρνάω ποτέ πίσω να διορθώσω ό,τι έγραψα αρχικά. Είναι η τρέλλα μου αυτή… Αλλά νομίζω θέλει και λίγη τρέλλα να διατηρείς ένα blog. Όπως θέλει και λίγη τρέλλα να εκτίθεσαι, και λίγη ματαιοδοξία… Δεν είναι κακό.
Δεν είναι κακό δηλ. να τα έχεις όλα αυτά σε μετρημένες – θέλω να πιστεύω για τον εαυτό μου – δόσεις. Έπειτα, σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν όλοι οι άντρες, όλες οι γυναίκες είναι κάτι παραπάνω από τη στιγμή που γίνονται μάνες… Όσο κι αν εκείνοι δεν το παραδέχονται…
Η μαγκιά δεν είναι το άψογο παρκάρισμα του άντρα, γιατί είχε όλον τον χρόνο στη ζωή του να προπονηθεί γι αυτό… Η μαγκιά είναι να μπαίνεις χειρουργείο και να βγάζεις μία, δύο, τρεις και βάλε ζωές με κίνδυνο τη ζωή σου. Να αιμορραγείς μετά και να κυκλοφορείς άυπνη μέσα στις νύχτες να ταϊζεις. Να μετράς δόσεις φαρμάκων στις αρρώστιες, να τρέχεις στο Παίδων στα άγρια μεσάνυχτα, να τηλεφωνείς τις πιο ακατάλληλες ώρες στον παιδίατρό σου για συμβουλές, εσύ η μάνα, ναι, εσύ, που μεγάλωσες μέσα στο savoir vivre με γαλλικά, σπουδες και πιάνο, τώρα καλείσαι να είσαι για πάντα υπεύθυνη για άλλες ζωές, τις ζωές των παιδιών σου. Αν δεν είναι αυτό “κάτι παραπάνω” τότε ποιο είναι;
‘Ο,τι θέλω θα γράψω, γιατί έχω το δικαίωμα…
Posted by Τι πρέπει να κάνω για ένα σωστό blog; | Μαμά...δες Μπαμπά...δες! on 18/10/2011 at 09:37
[...] την ανάγνωση στο blog Τρία Τέκνα και γιατί όχι; Ξεκινήστε κι εσείς το δικό σας blog! [...]
Posted by newagemama on 18/10/2011 at 13:18
Εχεις και παραέχεις κάθε δικαίωμα! Και μαγκιά σου να γράφεις ό,τι σ΄αρέσει, όπως σ΄ αρέσει… Εγώ θα σε παρακολουθώ, πέρνα κι απ΄τη δική μου αυλή να γνωριστούμε!
Posted by Litsa on 18/10/2011 at 15:36
Για τον ίδιο λόγο έφτιαξα κι εγώ το δικό μου. Εγώ μαμά δύο (μόνο) ζουζουνιών και δημιούργησα το blog για να ξεφεύγω λίγο από την καθημερινότητα, για να γράφω τα δικά μου, τις συνταγές μου, τα ταξίδια, τις βόλτες, τις δημιουργίες, τις σκέψεις. Είναι το ημερολόγιό μου, λίγο πιο… προσεγμένο! Και με χαλαρώνει!
Και, κατά τη δική μου πάντα άποψη, πιστεύω πως ο σύζυγος είχε δίκιο. Ένα blog διαφορετικό από τα άλλα είναι αυτό που λείπει… Ποιος θα σε διαβάζει…; Εγώ και θα έρθουν κι άλλοι, είμαι σίγουρη.
Χαίρομαι που σε βρήκα (από το Μαμά δες Μπαμπά δες) και που υπάρχουν κι άλλες μανούλες που σκέφτηκαν σαν εμένα ή… περίπου.
Να χαίρεσαι τα παιδάκια σου και την οικογένειά σου
Litsa
Posted by triatekna on 18/10/2011 at 16:04
Ευχαριστώ πολύ για όλα και για τα σχόλιά σας! Κατ’ αρχάς τις Μαμάδ…ες, Μπαμπα…δες για την όμορφη παρουσίαση! Newagemama, εγώ ήδη σε παρακολουθώ και σε θαυμάζω όπως θα έχεις δει και από τη δεξιά μου στήλη…, Λιτσάκι, χάρηκα πολύ που γνώρισα διαδικτυακά εσένα και με γλύκανες με το φραουλοblog σου. Φιλιά σε όλες/ όλους σας!!!
Posted by Ειρήνη on 18/10/2011 at 23:58
Κι εγώ μαμά 2 τέκνων και ξεκίνησα το δικό μου blog για να μπορώ να ξεφεύγω λιγάκι και να καταγράφω και όσα δεν θέλω να ξεχάσω όταν θα έχουν μεγαλώσει και θα σκέφτομαι ότι “α, καλά δεν ήταν και τόσο δύσκολο!”.
Καλή σου επιτυχία και καλωσόρισες στον όμορφο κόσμο των blog-ο-μαμάδων!
Ειρήνη
Posted by REVECCA on 19/10/2011 at 02:13
κ πολυ καλα θα κανεις.εγω στο μπλογκ μου βγαζω καμια φορα την μαυριλα που στην ζωη μου δεν αφηνω να φανει.την στεναχωρια που δεν βλεπει κανεις πισω απο το χαμογελο μου.το μπλογκ ακριβως αυτο ειναι,ο ευατος μας…αν ειναι να κρυβομαστε κ εκει δεν αξιζει.αλλη μια φαν εχεις λοιπον ηδη.
Posted by triatekna on 19/10/2011 at 05:50
Ευχαριστώ πολύ, Revecca μου. Φιλιά στους πρίγκηπές σου…
Posted by Mama4 on 19/10/2011 at 13:25
Καλή αρχή, και συνέχεια κι ό,τι προκύψει!!!! Ξέρεις, μπορεί να μην τρελαινόμαστε να διαβάζουμε για μαυρίλες και δυσκολίες, αλλά τελικά είναι και ανακουφιστικό να βλέπεις ότι αληθινά δεν είσαι μόνο εσύ που δεν προλαβαίνεις τη μπουγάδα, το μαγείρεμα, τα παιδιά, τον εαυτό σου…Λέμε έτσι είναι όλοι, αλλά άλλο η θεωρία κι άλλο να το βλέπεις κατάφατσα στο post. Και να σχολιάσει κι ο καθένας τα δικά του. Αναμένουμε νέα από την κοπιαστική κι ευλογημένη καθημερινότητά σου!
Mama4