Archive for Αύγουστος 2011

Τι πρέπει να κάνω για ένα σωστό blog;

Τι πρέπει να διαθέτει to blog μίας μαμάς, που έχει και – σημειώστε παρακαλώ – πολύ περιορισμένο χρόνο έως καθόλου – για να γίνει ευπρόσωπο; Να είναι trendy, να είναι θελκτικό στους επισκέπτες;

«Πρωτοτυπία», μου είπε ο σύζυγος… «Τα περισσότερα blog γονέων και δη μαμάδων είναι γεμάτα από αναδημοσιεύσεις άρθρων, λίστα με άλλες συνδέσεις, αναμασημένα θέματα κτλ.»

«Πρωτοτυπία, ε;» σκέφτηκα… Φοβερή πρωτοτυπία να έχεις 3 παιδιά… και να δουλεύεις… Κάτι σαν τη Μαίρη Παναγιωταρά δηλ. Και μένα Μαίρη με λένε άλλωστε από μία… διαβολική σύμπτωση.

«Από την άλλη», συνέχισε ο σύζυγος, » μπορείς ακριβώς να μιλήσεις γι’ αυτά που δε λένε ποτέ οι γυναίκες και δη οι μάνες αλλά που είναι συνυφασμένα με την καθημερινότητά τους, που είναι η ρουτίνα που τις βγάζει έξω από τα ρούχα τους, που δε μιλάνε γι αυτή γιατί ακριβώς δεν αντέχουν ούτε καν να τη σκεφτούν…»

«Τρελλή επιτυχία», του λέω, «θα είχε ένα τέτοιο blog. Ούτε να σκεφτούν δε θα ήθελαν οι μάνες στις οποίες απευθύνομαι αυτήν την ρουτινιάρικη καθημερινότητα, πόσο μάλλον να είναι τόσο μαζώχες που να ψάξουν και συγκεκριμένο blog για να τη διαβάζουν…»

Ξέρεις κάτι; Τελικά αποφάσισα… Θα γράψω όχι για να με διαβάσουν… Θα γράψω για να νιώσω καλά εγώ… αν έχω ανάγκη να μοιραστώ κάτι, θα το κάνω… αν έχω ανάγκη να αναπαραγάγω κάτι, επίσης θα το κάνω… αν μ’ αρέσει ένα μπλογκ και θέλω να το αναφέρω ή να αναμασήσω την ίδια είδηση, θα το κάνω… δε θέλω περιορισμούς…

Δεν έχω πείρα αλλά γράφω γρήγορα ( και θέλω να πιστεύω καλά ). Για κάποιον περίεργο λόγο γράφω γρηγοτότερα απ’ ό,τι σκέφτομαι… Και δε γυρνάω ποτέ πίσω να διορθώσω ό,τι έγραψα αρχικά. Είναι η τρέλλα μου αυτή… Αλλά νομίζω θέλει και λίγη τρέλλα να διατηρείς ένα blog. Όπως θέλει και λίγη τρέλλα να εκτίθεσαι, και λίγη ματαιοδοξία… Δεν είναι κακό.

Δεν είναι κακό δηλ. να τα έχεις όλα αυτά σε μετρημένες – θέλω να πιστεύω για τον εαυτό μου – δόσεις. Έπειτα, σε αντίθεση με ό,τι πιστεύουν όλοι οι άντρες, όλες οι γυναίκες είναι κάτι παραπάνω από τη στιγμή που γίνονται μάνες… Όσο κι αν εκείνοι δεν το παραδέχονται…

Η μαγκιά δεν είναι το άψογο παρκάρισμα του άντρα, γιατί είχε όλον τον χρόνο στη ζωή του να προπονηθεί γι αυτό… Η μαγκιά είναι να μπαίνεις χειρουργείο και να βγάζεις μία, δύο, τρεις και βάλε ζωές με κίνδυνο τη ζωή σου. Να αιμορραγείς μετά και να κυκλοφορείς άυπνη μέσα στις νύχτες να ταϊζεις. Να μετράς δόσεις φαρμάκων στις αρρώστιες, να τρέχεις στο Παίδων στα άγρια μεσάνυχτα, να τηλεφωνείς τις πιο ακατάλληλες ώρες στον παιδίατρό σου για συμβουλές, εσύ η μάνα, ναι, εσύ, που μεγάλωσες μέσα στο savoir vivre με γαλλικά, σπουδες και πιάνο, τώρα καλείσαι να είσαι για πάντα υπεύθυνη για άλλες ζωές, τις ζωές των παιδιών σου. Αν δεν είναι αυτό «κάτι παραπάνω» τότε ποιο είναι;

‘Ο,τι θέλω θα γράψω, γιατί έχω το δικαίωμα…

Πρώτη δημοσίευση!

Πρώτη δημοσίευση και τολμώ να πω πως δυσκολεύομαι λίγο, καθώς δεν έχω καθόλου πείρα με την πλατφόρμα WordPress.com, συν τοις άλλοις δεν έχω καμία σχέση με το web… Ωστόσο είναι τόσο μεγάλη η ανάγκη μου για επικοινωνία με τον έξω κόσμο που προσπαθώ να το κάνω με οποιονδήποτε τρόπο είναι αυτό εφικτό: bloggaroντας, μέσα από forum, μέσα από clubs και mini sites αφιερωμένα στους αγαπημένους μου ηθοποιούς. Ωστόσο όλα αυτά μέχρις ενός σημείου… Μέχρι που παντρεύομαι και αποκτώ 3 τέκνα!!!

«Τρία τέκνα» είναι και ο τίτλος αυτού του blog! Κι αν δε σας φαίνονται πολλά τα 3 παιδιά σήμερα, ειδικά όταν δουλεύουν και οι δύο στο ζευγάρι, τότε ίσως εξιστορώντας σας σιγά σιγά τις περιπέτειές μας να αναθεωρήσετε… Τρία τέκνα είναι πάρα πάρα πολλά!

Ένας φυσιολογικός τοκετός και μετά από 2 χρόνια μία καισαρική με ολική αναισθησία και μετά από δύο χρόνια άλλα μία καισαρική τομή με επισκληρίδιο… Οι μαμάδες που το διαβάζουν ξέρουν τι σημαίνουν όλα αυτά…

2 αποκλειστικοί θηλασμοί και ένας αποτυχημένος, γιατί μέσα σε όλα αυτά η μαμά έπρεπε να βγάλει τη σκωληκοειδή της απόφυση…

Τρία παιδιά, όταν δεν υπάρχει έξτρα οικονομική ή και βοήθεια στο σπίτι, είναι άθλος, είναι κατόρθωμα, θα έπρεπε να μας στήνουν αδριάντα!

Δεν το πιστεύετε; Καλώς ήλθατε λοιπόν στο blog μου και στις περιπέτειές μου. Μία δοκιμή θα σας πείσει!!!