Archive for Σεπτεμβρίου 2011

Antonio Vivaldi – Η καταιγίδα

Ένα από τα πιο ωραία κλασικά κομμάτια, η «Καταιγίδα» (από τις 4 εποχές) του Antonio Vivaldi προτείνεται για άκουσμα στα παιδιά μας. Προτιμώ να τους βάζω την μοντέρνα εκτέλεση από τη Vanessa Mae. Σας πληροφορώ αρέσει σε όλες τις ηλικίες για διαφορετικούς λόγους και σας τη συνιστώ ανεπιφύλακτα.

Ιστορίες τριτέκνων: «3 και βλέπουμε…»

[Oποια/ όποιος επιθυμεί μπορεί πλέον μου στέλνει την ιστορία του να δημοσιεύσω. Τις προσωπικές σας ιστορίες μπορείτε να μου τις στέλνετε στο tria3tekna@yahoo.gr the_phantom@pathfinder.gr. Τρίτεκνοι και άλλοι γονείς… Μπορείτε να μείνετε ή όχι ανώνυμοι]

3 και βλέπουμε…

«Βασικά δεν ξέρω αν θα το βάλετε στο site αυτό που στέλνω. Δεν έχω ιδιαίτερη μόρφωση ούτε λέω κάτι φοβερό αλλά νομίζω ότι η ιστορία της οικογένειας μας αξίζει γιατί δείχνει την αγάπη που έχουμε για τα παιδιά.

Εμείς δεν ταλαιπωρηθήκαμε  με προσπάθειες τεχνητής γονιμοποίησης και τα παιδιά ήρθαν εύκολα. Η Μαρία, ο Χάρης και ο Κωνσταντίνος με τη σειρά είναι τα αγγελούδια μας. Η Μαρία είναι 12 χρονών και τώρα πηγαίνει στο Γυμνάσιο. Η πρώτη μου εγκυμοσύνη ήταν κάπως δύσκολη και την τάξαμε στην Τήνο. Μετά όταν γεννήθηκε είχε κάποιες κρίσεις επιληψίας αλλά συνήλθε γρήγορα. Στην Τήνο τη βαφτίσαμε μετά από 6 μήνες που γεννήθηκε κι εκεί μάθαμε ότι ήμουν έγκυος στον Χάρη. Ο άντρας μου είπε «Μεγάλη η χάρη της» κι εγώ του είπα αν είναι αγόρι να το βγάλουμε Χάρη όχι από το Χαράλαμπος αλλά από τη χάρη της Παναγίας. Ημασταν πολύ συγκινημένοι.

‘Οταν γέννησα τον Χάρη ήρθαν οι κουμπάροι μας στο μαιευτήριο και μας ρώτησαν αν είμαστε τώρα οκ που καναμε και τ’ αγόρι, γιατί είμαστε μια φτωχή οικογένεια, μεροκαματιάρηδες. Ο άντρας μου τότε με κοίταξε με νόημα και είπε: Ε όχι και οκ. Τρία και βλέπουμε. Δε θα ξεχάσω ποτέ αυτή τη φράση που είπε. Τον κοίταγα κι εγώ κι ένιωθα το ίδιο. Αγαπάμε πολύ τα παιδιά και δε θα σταματούσαμε εδώ. Όσα μας δώσει ο Θεός. Λίγους μήνες αργότερα έμεινα πάλι έγκυος και ενώ όλοι οι δικοί μου αγχώθηκαν εμείς με τον άντρα μου χαρήκαμε τόσο πολύ. Η εγκυμοσύνη πήγαινε πολύ καλά αλλά ξαφνικά στον πέμπτο μήνα κι ενώ τον έκλεινα σχεδόν έσπασαν τα νερά και το παιδί δε σώθηκε. Έκλαιγα μέρα νύχτα και πίστεψα ότι αυτό ήταν, δε θα ξαναμείνω έγκυος. Από τη στενοχώρια μου πέρασαν πέντε χρόνια, τα άλλα δύο παιδιά μεγάλωσαν και γω ούτε που είχα σκεφτεί την προοπτική για άλλο παιδί.

Ώσπου πριν δύο καλοκαίρια ήμασταν στη Χαλκιδική διακοπές με τα παιδιά και μου λέει ο άντρας μου πως είμαι πολύ όμορφη όπως τότε που έμενα έγκυος. Δεν έδωσα σημασία αλλά δύο βδομάδες μετά ανακάλυψα την εγκυμοσύνη μου. Γεννήσαμε τον δεύτερο γιο μας ανήμερα του Αγίου Κωνσταντίνου και του δώσαμε το όνομα του αγίου. Πιστεύω ότι αν έχεις πίστη και αγαπάς τα παιδιά ο Θεός δε σε αφήνει έτσι ακόμα κι αν δεν υπάρχουν πολλά χρήματα. Νομίζω πως δε θα σταματήσουμε εδώ παρά το ότι το κράτος δε δίνει πια πολλά χρήματα και μας κόβει τα επιδόματα και τα προνόμια. Τα παιδιά είναι το μέλλον μας και όπως είπε και η άλλη κυρία που έχει τρίδιμα, το καλύτερο είναι να κάνουμε πολλά παιδιά για να σώσουμε αυτή τη χώρα από τον αφανισμό.

Ευχαριστώ πολύ και αν αξίζει η ιστορία μου  να τη δημοσιεύσετε

Ντίνα Σ. »

[Ντίνα Σ. εγώ σε ευχαριστώ πολύ και να ξέρεις ότι όλες οι ιστορίες είναι πολύτιμες και αξίζουν ένα βήμα. Δε σου πείραξα ούτε κόμμα. Μόνο τίτλο έβαλα γιατί δεν είχες βάλει εσύ. Συγχαρητήρια για την αγάπη που έχετε για τα παιδιά, να χαίρεσαι την οικογένειά σου και σου εύχομαι και στα επόμενα παιδάκια σας (αφού το θέλετε τόσο πολύ) με υγεία. Πραγματικά, μπράβο!]

Υποστηρίξτε «Tο χαμόγελο του παιδιού»

Υποστηρίξτε το χαμόγελο του παιδιού και την ενέργεια που κάνει η εταιρεία SC Johnson. Με κάθε «LIKE» στο group enjoyhome.gr του Facebook,  1 λεπτό πάει στο χαμόγελο του παιδιού. Αρκεί ένα ΚΛΙΚ.

Με αφορμή τη δύσκολη χρονική περίοδο που διανύουμε τόσο σε οικονομικό όσο και σε ανθρωπιστικό επίπεδο, η εταιρεία SC Johnson Hellas στηρίζει φέτος τον εθελοντικό οργανισμό «το Χαμόγελο του Παιδιού» στο πλαίσιο της μακροχρόνιας κοινωνικής δράσης της. Με συνέντευξη τύπου που πραγματοποιήθηκε σήμερα στην Αίγλη Ζαππείου, η εταιρεία ανακοίνωσε ότι προσφέρει 0,05€ στον οργανισμό με κάθε αγορά συγκεκριμένων καταναλωτικών προϊόντων της ομάδας, GLADE®, DUCK® και PRONTO® για 2 (δύο) μήνες.

«Με μεγάλη χαρά βρισκόμαστε στο πλευρό των παιδιών και της ομάδας «Το Χαμόγελο του Παιδιού», δήλωσε και ο Marketing Manager της SC Johnson, κος Θανάσης Τσατσαρώνης και κατέληξε, «Ιδιαίτερα σε δύσκολες περιόδους όπως αυτή που διανύουμε είναι πολύ σημαντικό όλοι μας –με όποιον τρόπο μπορούμε- να δείχνουμε τη στήριξή μας σε συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη και κυρίως στα παιδιά».

ΠΗΓΗ: http://www.shape.gr/

 

Μουσική για τα παιδιά μας

Mozart Symphony #40 in G Minor, K 550 – 1. Molto Allegro

[Νέα στήλη «Μουσική για τα παιδιά μας». Σα μουσικός προτείνω διάφορα είδη μουσικής και κομμάτια που έχουν θετική επίδραση στο παιδί]

Νέοι Επιστήμονες στην υπηρεσία των παιδιών μας: Άσπα Μητρακάκη

Η Άσπα Μητρακάκη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και μεγάλωσε στην Αθήνα. Πήρε απολυτήριο απο το Λύκειο Ηλιούπολης και ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο Πάντειο Πανεπιστήμιο στο τμήμα Κοινωνικής Πολιτικής και Κοινωνικής Ανθρωπολογίας με κατεύθυνση Κοινωνικής Ανθρωπολογίας.

Ειδικεύτηκε στην εκπαίδευση παιδιών που αντιμετωπίζουν ειδικές μαθησιακές δυσκολίες και έχουν ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.

Απο το 2004 έχει πραγματοποιήσει πολλές μετεκπαιδεύσεις στον χώρο της Ειδικής Αγωγής όπως:
1. Ετήσιο πρόγραμμα εκπαίδευσης – πρακτικής άσκησης στελεχών για τη Διάγνωση και Αποκατάσταση Μαθησιακών δυσκολιών, Δυσλεξίας και Αριθμασθένειας του Κέντρου Ψυχολογικών Μελετών με επιστημονικό υπεύθυνο τον Δημήτριο Ζάχο (Αθήνα, 2005 – 2006)
2. Σεμινάριο: “Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής -Υπερκινητικότητα” της επιστημονικής εταιρείας αναπτυξιακής ψυχιατρικής με κεντρικό εισηγητή τον Dr. Med. Altherr P. – Παιδοψυχίατρο – Ψυχοθεραπευτή ΓΣΘ (Θεσσαλονίκη, 2007)
3. Σεμινάριο: “Αυτισμός υψηλής λειτουργικότητας – Σύνδρομο Asperger – Κοινωνικές Ιστορίες” με κεντρική εισηγήτρια την Catherine Faherty – Θεραπέυτρια – Εκπαιδεύτρια TEACCH (Asheville TEACCH Center) (Αθήνα, 2007)
4. Πρόγραμμα εκπαίδευσης: “Μαθησιακές δυσκολίες – Δυσλεξία” του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών – Εργαστήριο Πειραματικής Παιδαγωγικής με επιστημονική υπεύθυνη την Δώρα Μαυρομάτη (Αθήνα, 02/2008 – 05/2008)
5. Ετήσιο επιμορφωτικό σεμινάριο: “Εκπαίδευση μαθητών με Νοητική Ανεπάρκεια και εκπαίδευση μαθητών με Μαθησιακές Δυσκολίες” του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης από το Διαπανεπιστημιακό Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών ( Αθήνα, 2009 – 2010)
6. Επιμορφωτικό σεμινάριο: “Ερμηνεία της παιδικής ζωγραφιάς” του Deree the American College of Greece με επιστημονική υπεύθυνη τη Φανή Λούγκλου Κλινική Παιδοψυχολόγος (Αθήνα, 2011)

Επαγγελματικά δραστηριοποιείται ως Ειδική Θεραπεύτρια, μέλους ομάδας ειδικών σε θεραπευτικά πλαίσια όπως:

1. Κέντρο Μελέτης και Υποστήριξης Παιδιού και Οικογένειας, υπό την εποπτεία της Μυρτώς Λαιμού: ψυχοκοινωνική – σχολική υποστήριξη και κοινωνική επανένταξη παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες, μετανάστες, έφηβοι με παραβατική συμπεριφορά – δυσλειτουργικό οικογενειακό περιβάλλον

2. Διεύθυνση Κοινωνικών Υπηρεσιών και Υγείας του Δήμου Ηλιούπολης: εκπόνηση κοινωνικών προγραμμάτων υποστήριξης της οικογένειας και του παιδιού καθώς και των ατόμων με αναπηρία, δημιουργική απασχόληση παιδιών, τεστ ανίχνευσης μαθησιακών δυσκολιών, συμβουλευτική γονέων ΑμεΑ.

3. Υπεύθυνη μαθησιακού τομέα, ανάπτυξης γνωστικών ικανοτήτων και ενίσχυσης της μαθησιακής διαδικασίας παιδιών προσχολικής – σχολικής ηλικίας και συμβουλευτική γονέων στην επιχείρηση “Το Εργαστήρι της Καρδιάς”. Επιστημονική υπεύθυνη εργαστηρίου: Αννίτα Σταφυλοπάτη Ψυχολόγος B.Sc. – Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια (2010 – )

αλλα και ατομικά σαν Ειδική Παιδαγωγός με:
Κατ οίκον εξατομικευμένα προγράμματα αποκατάστασης παιδιών με μαθησιακές δυσκολίες – δυσλεξία – ανωριμότητα – νοητική στέρηση. Προσφέρει ψυχοκοινωνική υποστήριξη παιδιών προσχολικής – σχολικής ηλικίας, ψυχολογική στήριξη ατόμων με ειδικές ανάγκες και συμβουλευτική γονέων.

Το δίκτυο συνεργατών της περιλαμβάνει: παιδιάτρους, αναπτυξιολόγους, κλινικούς παιδοψυχολόγους, σχολικούς ψυχολόγους, λογοθεραπευτές, παιγνιοθεραπευτές, μουσικοθεραπευτές, ψυχοθεραπευτές οι οποίοι ανάλογα με την αναγκαιότητα κάθε παιδιού που αντιμετωπίζει μαθησιακό πρόβλημα συμβάλλουν σε ένα ολοκληρωμένο και αποτελεσματικο πρόγραμμα παρέμβασης.

Σε όλη τη διάρκεια της μετεκπαίδευσης και της επαγγελματικής της ενασχόλησης έχει εξετάσει, στηρίξει και εκπαιδεύσει παιδιά με: δυσλεξία, ανωριμότητα, οριακή και ήπια νοητική καθυστέρηση, δυσγραφία, δυσορθογραφία, δυσπραξία, δυσαναγνωσία, δυσαριθμησία, διάσπαση προσοχής και υπερκινητικότητα, δυσκολία προσαρμογής στην εγγράμματη παιδεία, εγκεφαλική παράλυση, δυσκολία στην πρώτη γραφή – ανάγνωση – αρίθμηση, εκλεκτική αλαλία, διγλωσσία, παραβατική συμπεριφορά, παιδιά με απειλητικές ασθένειες.

Τέλος αρθρογραφεί αναλύοντας θέματα δυσκολίων μάθησης σαν επιστημονική συνεργάτης στους ιστοτόπους:
www.childit.gr,
www.my-family.gr
(http://www.my-family.gr/author/amitrakaki/)
www.mitrikosthilasmos.com

και προσφέρει on line συμβουλευτική στον ιστότοπο: www.mitrikosthilasmos.com.

 

Στοιχεία επικοινωνίας

email: amitrakaki@gmail.com
στο facebook
στο twitter

 

[«Νέοι Επιστήμονες στην υπηρεσία των παιδιών μας»: καινούρια στήλη, για την οποία την ιδέα μου την έδωσε η ξαδέρφη μου. Ευχαριστώ, Λίνα. Όποιοι θέλετε να παρουσιάσετε το βιογραφικό σας – εφ’ όσον έχει σχέση με τα παιδιά – μπορείτε να μου το στείλετε και να το παρουσιάσω στο blog μου. Αφιλοκερδώς, εννοείται. ]


Ιστορίες τριτέκνων: Τρίδυμα

[Είναι η πρώτη φορά που κάποιος μου στέλνει την ιστορία του να δημοσιεύσω και σκέφτηκα ότι αυτό μπορεί να γίνει στήλη. Τις προσωπικές σας ιστορίες μπορείτε να μου τις στέλνετε στο the_phantom@pathfinder.gr. Τρίτεκνοι και άλλοι γονείς… Μπορείτε να μείνετε ή όχι ανώνυμοι]

Η ιστορία του Σωτήρη και της Χρύσας Κ.

«Παντρευτήκαμε αργά. Δηλαδή όχι και τόσο αργά, αν σκεφτεί κανείς ότι δεν πιστεύαμε ότι θα παντρευτούμε ποτέ. Όχι μεταξύ μας. Έτσι κι αλλιώς για χρόνια δε γνωριζόμασταν. Αλλά ήμασταν κι οι δυο κατά του γάμου. Εγώ τρελαμένη με την καριέρα μου και ο Σωτήρης μη μπορώντας να ξεπεράσει μια παλιά του αγάπη. Όταν συναντήθηκαν οι δρόμοι μας, είχαμε περάσει και οι δύο τα σαράντα. Δεν υπήρχε λόγος να παντρευτούμε, άλλωστε σε αυτή την ηλικία τουλάχιστον εγώ είχα ξεγράψει την πιθανότητα να γίνω μάνα. Όμως μετά από λίγους μήνες ελεύθερων επαφών έμεινα έγκυος.

Παντρευτήκαμε με πολιτικό γάμο ενώ διένυα τον 3ο μήνα της κύησης. Το κύημα παλινδρόμησε 2 μερες μετά το γάμο μας. Κι από κείνη τη στιγμή πέρασαν σχεδόν 10 χρόνια. Δε θα σας πω πώς πέρασαν αυτά τα χρόνια. Όσοι προσπαθούν να κάνουν παιδιά και δεν τα καταφέρνουν μετά από 2-3 χρόνια αρχίζουν να απελπίζονται, πόσο μάλλον στα 5, στα 7, στα 8. Και όταν είσαι πια πενήντα, το ξεγράφεις τελειωτικά. Για κάποιον λόγο όμως παρακαλούσαμε το Θεό και ελπίζαμε. Στραφήκαμε τελικα στην εξωσωματική γονιμοποίηση. Κι εκεί όμως ζήσαμε έναν γολγοθά, αρνητικά τεστ, ορμόνες, βιοχημικές κυήσεις. Γνωρίσαμε από κοντά όλους σχεδόν τους Έλληνες επιστήμονες στον τομέα αυτό. Και τελικά δοκιμάζουμε για πρώτη φορά σε κάποιον (και μέσα μου είχα πει και τελευταία γιατί δεν είχα πια άλλα περιθώρια), απλά για να πούμε ότι εξαντλήσαμε όλες τις πιθανότητες. Μένω έγκυος. Η χοριακή υψηλή, υψηλότατη. Να τολμήσω να χαρώ; Μετά από 15 μέρες ο πρώτος υπέρηχος. Τρεις σάκοι. Ο γιατρός προβληματισμένος. Τι κρίμα. Προτείνει μείωση στα δύο ή και στο ένα λόγω και ηλικίας. Πάω σπίτι, χτυπιέμαι, πέφτω στα πατώματα, ουρλιάζω, πάω στην Εκκλησία, στον πνευματικό μου, στον ψυχολόγο μου, παντού. Κλαίω, τσακώνομαι με τον άντρα μου και αποφασίζω. Η θα τερματίσω ολοκληρωτικά την κύηση ή θα πάω μέχρι τέλους με όλα. Έχετε δει την ταινία » Η εκλογή της Σόφι» με τη Μέριλ Στριπ; Κάτι τέτοιο ένιωσα. Δεν υπήρχε περίπτωση να διαλέξω…

Τελικά βρίσκω άλλο μαιευτήρα καθώς ο εξωσωματικός δε με αναλάμβανε. Φοβόταν τις επιπλοκές. Με προσευχή, δίαιτα και ξάπλα, έφτασα να γεννήσω στις 34 εβδομάδες (όσοι γνωρίζουν καλά είναι κατόρθωμα να το καταφέρεις αυτό με τρίδυμα και στην ηλικία μου). Πριν 1 χρόνο περίπου γεννάω 2 πανέμορφα και υγιέστατα κοριτσάκια κι ένα αγοράκι. Μπαίνουν για λίγο στη θερμοκοιτίδα αλλά γρήγορα επιστρέφουμε σπίτι μας καθώς είναι πολύ καλά στην υγεία τους.

Από τότε ευχαριστώ το Θεό για τα 3 υπέροχα πλάσματα που δε θα τα άλλαζα για τίποτα. Μπορεί να μην έχω ξανακοιμηθεί από τότε, να μην έχω βγει με τον άντρα μου για έναν καφέ (γιατί δεν έχω βοήθεια και λόγω οικονομικής κρίσης κόψαμε και την κοπέλα που καθάριζε μια φορά την εβδομάδα) αλλά δεν το αλλάζω για τίποτα. Οι φίλοι μου που με ξαναείδαν – παρά την κούρασή μου – μου είπαν πως μοιάζω τουλάχιστον 10 χρόνια νεώτερη. Και είναι αλήθεια. Τα παιδιά μου δώσανε ζωή. Όμως όπως λέει και η φίλη Μαίρη αυτού του μπλογκ, είναι πραγματικός άθλος να τα μεγαλώσεις. Και όσο κι αν θα πουν κάποιοι μία και ξέμπλεξες, είναι πολύ δύσκολο να μεγαλώνεις 3 παιδιά στην ίδια ηλικία ταυτόχρονα. Γενικά είναι άθλος να μεγαλώνεις από 3 και πάνω παιδιά πιστεύω. Πρέπει να τηρείς ξεχωριστές σημειώσεις για το καθένα, για τα φάρμακά τους, το φαί τους, το γιατρό τους, όταν αρρωσταίνει ένα αρρωσταίνουν και τα τρία και οι μετακινήσεις είναι δύσκολες για όλη την οικογένεια αν δεν εχεις ειδικό βανάκι, δε μπορείς να πας ούτε για ψώνια γιατί χρειάζεσαι ατομα να τα αφήσεις.

Όμως είμαι τυχερή που είναι υγιέστατα (ΔΟΞΑ ΣΤΟ ΘΕΟ!!!) και σκέφτομαι πως αν και είμαι σε μεγάλη ηλικία και μπορεί να μην προλάβω να δω εγγόνια, τα τελευταία χρόνια της ζωής μου θα είναι γεμάτα από αυτή την άδολη παιδική αγάπη, από ευχάριστη κούραση, από ματάκια όμορφα και στοματάκια γελαστά. Είμαι ασύλληπτα τυχερή. Ποια; Εγώ, που ήμουν σίγουρη ότι θα είχα μείνει άτεκνη…

Αυτή είναι η ιστορία μου. Φαντάζομαι θα μοιάζει με τις ιστορίες πολλών άλλων. Απλά ήθελα με αυτή την αφορμή να πω σε όλες τις μητέρες 3 παιδιών να μην απελπίζονται, ούτε με την οικονομική κατάσταση ούτε για τίποτα. Τα παιδιά μας είναι ευλογία. Εγώ το ξέρω πολύ καλά αυτό γιατί έχω ζήσει και το απόλυτο τίποτα. Η καλύτερη απάντηση σε όσους προσπαθούν να αποδυναμώσουν την τρίτεκνη και πολύτεκνη οικογένεια είναι να κάνουμε πολλά παιδιά για να ενδυναμώσουμε το μέλλον της Ελλάδας.

Ευχαριστώ πολύ,

Χρύσα Κ.»

[Χρύσα σε ευχαριστώ πολύ που διάλεξες το ταπεινό μου blog για να πεις την τόσο σπουδαία ιστορία σου. Μπράβο σου για το κουράγιο σου και να χαίρεσαι τα αγγελούδια σου]

Ξανά στα ίδια…

Μετά τον πανικό με τα νέα μέτρα, τη φρατζόλα της Κανέλλη και τα συναφή, γυρνάμε στα καθημερινά μας, τα της επιβίωσης, που είναι κάποιες φορές το ίδιο δραματικά αλλά και αστεία…

Προσπαθούμε με το 2χρονο για το γιογιο! ΄Ομως έχει κι ένα μωρό πρόσφατα στην οικογένεια κι έχουμε ξανά τα πρώτα μεγέθη πάνας. Συνεπώς; Παλλινδρομούμε… Και βρεγμένα τα πάντα… Ρουχαλάκια, σεντονάκια, στρωματάκια, παρκάκια και παρκέ… Κατά μία σατανική σύμπτωση το υπόστρωμα – ακίνητο τόσες μέρες – είχε μετακινηθεί και λέρωσαν τα ΠΑΝΤΑ!!!

Άϋπνη από τους κολικούς του βρέφους, πρέπει να πλύνω η μάνα, αλλά και να παρηγορήσω το παιδί που κλαίει γιατί τα έκανε πάνω του. Δεν το μαλώνω, δεν πρέπει… Κι εκεί που προσπαθώ να το ηρεμήσω, τσουπ και το 4χρονο! Μπροστά μου και χωρίς καμία προειδοποίηση τα κάνει και αυτό (ούρα μόνο ευτυχώς!). Εδώ όμως είναι άλλη ηλικία και πρέπει να ζητήσω εξηγήσεις…

– Γιατί, παιδί μου;

– Αφού λες, δε πειράζει…

(Μένω – αναγκαστικά – άλαλη)