Ιστορίες τριτέκνων: «3 και βλέπουμε…»

[Oποια/ όποιος επιθυμεί μπορεί πλέον μου στέλνει την ιστορία του να δημοσιεύσω. Τις προσωπικές σας ιστορίες μπορείτε να μου τις στέλνετε στο tria3tekna@yahoo.gr the_phantom@pathfinder.gr. Τρίτεκνοι και άλλοι γονείς… Μπορείτε να μείνετε ή όχι ανώνυμοι]

3 και βλέπουμε…

«Βασικά δεν ξέρω αν θα το βάλετε στο site αυτό που στέλνω. Δεν έχω ιδιαίτερη μόρφωση ούτε λέω κάτι φοβερό αλλά νομίζω ότι η ιστορία της οικογένειας μας αξίζει γιατί δείχνει την αγάπη που έχουμε για τα παιδιά.

Εμείς δεν ταλαιπωρηθήκαμε  με προσπάθειες τεχνητής γονιμοποίησης και τα παιδιά ήρθαν εύκολα. Η Μαρία, ο Χάρης και ο Κωνσταντίνος με τη σειρά είναι τα αγγελούδια μας. Η Μαρία είναι 12 χρονών και τώρα πηγαίνει στο Γυμνάσιο. Η πρώτη μου εγκυμοσύνη ήταν κάπως δύσκολη και την τάξαμε στην Τήνο. Μετά όταν γεννήθηκε είχε κάποιες κρίσεις επιληψίας αλλά συνήλθε γρήγορα. Στην Τήνο τη βαφτίσαμε μετά από 6 μήνες που γεννήθηκε κι εκεί μάθαμε ότι ήμουν έγκυος στον Χάρη. Ο άντρας μου είπε «Μεγάλη η χάρη της» κι εγώ του είπα αν είναι αγόρι να το βγάλουμε Χάρη όχι από το Χαράλαμπος αλλά από τη χάρη της Παναγίας. Ημασταν πολύ συγκινημένοι.

‘Οταν γέννησα τον Χάρη ήρθαν οι κουμπάροι μας στο μαιευτήριο και μας ρώτησαν αν είμαστε τώρα οκ που καναμε και τ’ αγόρι, γιατί είμαστε μια φτωχή οικογένεια, μεροκαματιάρηδες. Ο άντρας μου τότε με κοίταξε με νόημα και είπε: Ε όχι και οκ. Τρία και βλέπουμε. Δε θα ξεχάσω ποτέ αυτή τη φράση που είπε. Τον κοίταγα κι εγώ κι ένιωθα το ίδιο. Αγαπάμε πολύ τα παιδιά και δε θα σταματούσαμε εδώ. Όσα μας δώσει ο Θεός. Λίγους μήνες αργότερα έμεινα πάλι έγκυος και ενώ όλοι οι δικοί μου αγχώθηκαν εμείς με τον άντρα μου χαρήκαμε τόσο πολύ. Η εγκυμοσύνη πήγαινε πολύ καλά αλλά ξαφνικά στον πέμπτο μήνα κι ενώ τον έκλεινα σχεδόν έσπασαν τα νερά και το παιδί δε σώθηκε. Έκλαιγα μέρα νύχτα και πίστεψα ότι αυτό ήταν, δε θα ξαναμείνω έγκυος. Από τη στενοχώρια μου πέρασαν πέντε χρόνια, τα άλλα δύο παιδιά μεγάλωσαν και γω ούτε που είχα σκεφτεί την προοπτική για άλλο παιδί.

Ώσπου πριν δύο καλοκαίρια ήμασταν στη Χαλκιδική διακοπές με τα παιδιά και μου λέει ο άντρας μου πως είμαι πολύ όμορφη όπως τότε που έμενα έγκυος. Δεν έδωσα σημασία αλλά δύο βδομάδες μετά ανακάλυψα την εγκυμοσύνη μου. Γεννήσαμε τον δεύτερο γιο μας ανήμερα του Αγίου Κωνσταντίνου και του δώσαμε το όνομα του αγίου. Πιστεύω ότι αν έχεις πίστη και αγαπάς τα παιδιά ο Θεός δε σε αφήνει έτσι ακόμα κι αν δεν υπάρχουν πολλά χρήματα. Νομίζω πως δε θα σταματήσουμε εδώ παρά το ότι το κράτος δε δίνει πια πολλά χρήματα και μας κόβει τα επιδόματα και τα προνόμια. Τα παιδιά είναι το μέλλον μας και όπως είπε και η άλλη κυρία που έχει τρίδιμα, το καλύτερο είναι να κάνουμε πολλά παιδιά για να σώσουμε αυτή τη χώρα από τον αφανισμό.

Ευχαριστώ πολύ και αν αξίζει η ιστορία μου  να τη δημοσιεύσετε

Ντίνα Σ. »

[Ντίνα Σ. εγώ σε ευχαριστώ πολύ και να ξέρεις ότι όλες οι ιστορίες είναι πολύτιμες και αξίζουν ένα βήμα. Δε σου πείραξα ούτε κόμμα. Μόνο τίτλο έβαλα γιατί δεν είχες βάλει εσύ. Συγχαρητήρια για την αγάπη που έχετε για τα παιδιά, να χαίρεσαι την οικογένειά σου και σου εύχομαι και στα επόμενα παιδάκια σας (αφού το θέλετε τόσο πολύ) με υγεία. Πραγματικά, μπράβο!]

Advertisements

One response to this post.

  1. Να αυτά διαβάζω και ανατριχιάζω και ντρέπομαι! που έχω ένα παιδί και νιώθω ότι δεν τα βγάζω πέρα, τι να πω δεν έχω λόγια..

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: